Horrela gertatuz gero oriotarren 30. bandera litzateke eta segidan irabazitako laugarrena. San Pedrok 1927tik 1932ra bitartean 6 bandera segidan irabazita jarritako marka izugarria dardarka jarriko litzateke. Markak aipatuta, Oriok ere badu berea: mende honetako hamarkada guztietan irabazi du Kontxako bandera bat, gutxienez.
Aurten oso koadrila indartsua du Oriok eta sekula baino oriotarragoa. Iazko taldetik baja dira Patxi Frances donostiarra, Etxabe zumaiarra eta Urkizu ondarrutarra. Horiek ordezkatzeko Agustin Mujika, Santi Zabaleta eta Jon Salsamendi oriotar beteranoak sartu dira traineruan. Ordezkatzen lan zailagoa izango dute Joseba Ostolaza eta Jesus Mari Garmendia patroiek, bete beharreko hutsune handia Txikirena baita, iazko denboraldia bukatu berritan zoritxarreko istripu batean hildako patroi txiki-handia.
Gainontzean lehengo urtean ia estropada guztiak irabazitako koadrila bera du Oriok: Altxerri, Txabola, Urbieta, Iriondo, Goņi, bi Sarasuatarrak, Aizperro, Etxeberria, Redondo, Gaztaņazpi, Odriozola, Puertas eta Orbaņanos. Eta horiek gobernatzen iaz Korta ordezkatzera etorritako Tito Mancilla; prestaketa fisikoan Rafa G. Txabarriren laguntzarekin. Hau ere bitxikerien artean jarriko dugu; izan ere Zarautz, Getaria, Zumaia eta Castron oriotarrak baitaude entrenatzaile.
Aurtengo denboraldi hasiera ez dute ona egin, nahiz eta arraun olinpikoan azken urteotako maila onari eutsi eta Espainiako Txapelketa irabazi Sevillan, seigarren aldiz segidan; traineriletan ez zituzten helburuak bete eta ez zuten txapelketa bakarra ere eskuratu. Traineruetan ere ez ziren ondo hasi, Kontxako D.V. sarian bigarren ziaboga estriborretik hartu eta, azkenak geldituta, ekin behar izan zioten Euskal Ligari. Baina, urtero bezala, denboraldia Kontxakoari begira prestatu dute eta iraileko lehen igandean oriotarrak irabaztera aterako dira.
Oriotarrak irabaztera ateratzen baitira beti. Horregatik izango dituzte, noski, irabaziak Kontxako 29 bandera. Irabazteko grina horri lotu ohi dio hainbatek, baita ere, oriotarrek duten historia bitxiko hainbat gertaera: 1935eko estropadan Santa Clara uhartearen parean Orioko trainerua hondora joan zeneko hartan mutilek berek hondoratu omen zutelakoa, traineruan zuloa eginda, atzetik zihoazelako eta estropada ez galtzeagatik; edo arrazoi horrexegatik, trainerua Aginagaren izenean atera eta bandera irabazi zutenekoa; edo apustuekin lotutako beste hainbat histori. Oriotarrek duten goitizenak ere, ijitoak, horrekin zerikusia izango du, noski.
Ondorengoa Alde Zaharreko jatetxe batean gertatu zen, estropada egun batean: jangelan bi arraunlari koadrila bazkaltzen: batekoak aupaka eta kantari, pozik; beste koadrilakoak, berriz, isilik, muturrak luze. Zerbitzen zebilen neskak, halako batean, galdera egin zien pozik zeudenei: ”zer, estropa irabazi, ezta?”. Eta haiek: “Guk, keba, seigarren ailatu gea”. Neskak, orduan: ”Horiek, hortaz, azkenak izan dira?”. “Ba, ez, bigarren sartu dira, baina horiek oriotarrak dira”.
Iraileko bigarren igandera arte ez dugu jakingo bandera nora joango den, baina gauza bat seguru: baietz Portaletako apustuetan gehien entzungo den izena Orio izan. Mila duro baietz!
(testu hau 1999ko irailean argitaratu zen)