Mende arteko Donostian euskal idazleetan ezezagunenetakoa dugu Cayetano Sanchez Irure. Euskaltzale sutsu eta saiatua, izkribatzaile txukuna, donostiar-donostiarra, Euskarazko Itz-Jostaldien Batzarrak urtero antolatzen zituen euskal jaien antolatzaileetako bat izan zen. Hala ere, oso gauza gutxi bildu ahal izan dugu haren bizitzaz.

Poemak asko idatzi zituen, gehien-gehienak Euskal-Erria aldizkarian argitaratuak. Antzerkia ere bai; bere lanik ezagunena Azken beltza izeneko komeria da. Antzoki Zaharrean Santo Tomas egunean antolatzen zen antzerki saioan maiz jokatu zen lan hori.

Lagun asko eta asko izan behar zituen Cayetano Sanchez Irurek euskaltzaleen artean; hil zenean, 1916ko abuztuaren 24an, oroimen hitz hunkigarriak eskaini zizkioten Euskal-Erria aldizkariko orrialdeetatik Toribio Alzagak, Juan Ignacio Urangak eta Rosario Artolak. Pepe Artolak, berriz, aldamenean duzuen bertsoa eskaini zion. Erretratua (gorde den bakarra, guk dakigula behintzat), bere lagun V. Iraolak egina da.

Pepe Artolak eskainitako bertsoa

Egiyetako Donostiarra

jostallu eta trebia,

koska zalia, benetakua, jatorra pare gabia;

kontu kontatzen yayua eta

izkribalari obia,

euskara zale leyal zintzua

egintzetan chit noblia,

¡Jaun zerukoak zure arima

izan dezala gordia!